blog

ARM& LEG WARMER – był już od dawna w Japonii?

Opublikowany przez

Oto bardzo dynamiczna kompozycja Hiroshige z serii „69 stacji Kiso kaido” przy stacji Motoyama.

Widzimy jak różne linie swobodnie „przecinają” cały obraz: linie spadającego drzewa i jego podpór, linie dymu ogniska idącego do nieba czy linie leżącej kłody drewna, na której odpoczywają robotnicy.

Prawdopodobnie to oni wykonali tą ciężką pracę i zabezpieczyli drogę.

Ale proszę zobaczyć co jeden z nich ma na sobie.

  edo-g.com 歌川広重「木曽海道六拾九次内本山」

Na rękach i na nogach ma coś podobnego do MakiMaki arm&leg warmer!

Jest to tradycyjna japońska konfekcja, której elementy nazywają się: tekko 手甲(na ręce) i kyahan 脚絆 (na nogi).

Są dość sztywne i uszyte z kilku warstw tkanin. Zawiązane i spięte za pomocą metalowych haczyków.

W erze Edo (1603-1868) tekko i kyahan były bardzo popularne z powodów praktycznych.

Noszone były w czasie pracy i w podróży, aby zabezpieczyć nogi i ręce przed skaleczeniami lub od chłodu.

Na kolejnym rysunku widać, że kobiety też je nosiły.

 tokaidou.jp 「東海道五拾参次内原」Utagawa Hiroshige ”przy stacji Hara z serii 53 stacji z Tokaido”

W tamtych czasach ludzie podróżowali pieszo przez kilka a nawet kilkanaście dni, gdyż jak wiadomo, że trudno było o inny transport.

Takie ukiyo-e jak powyżej często pokazują ówczesnych podróżników na tle krajobrazów przy każdej z głównych stacji (przystanków na postój).

Kyahan było niezbędne w takich podróżach. Ściskanie i ocieplenie nóg zmniejsza zmęczenie podczas chodzenia i zapobiega opuchnięciu nóg, gdyż krew i limfa nie zatrzymują się w kończynach.

A tekko chronią nadgarstki i dłonie – najbardziej spracowane części ciała. Często są na wierzchu i trzeba je też chronić od wiatru lub słońca.

Tu widzimy bardzo piękne kyahan!

altmetrics.ceek.jp 「双筆五十三次 荒井」Hiroshige x Kunisada ”Przy stacji Arai z serii 53 stacji wykonanych przez dwóch artystów”

Oczywiście samurajowie i ninja też nosili tekko i kyahan, gdyż ich praca jest ciężka i niebezpieczna!

ja.ukiyo-e.org 「月百姿ー雨後の山月時致」Tsukioka Yoshitoshi ”Tokimune, księżyc i góra po deszczu z serii 100 widoków księżyca”

Dziś możemy zobaczyć tradycyjne kyahan i tekko podczas tradycyjnych festynów matsuri u tańczących oraz noszących mikoshi, a także u panów wodzących riksze.

Są także niezbędnymi akcesoriami dla rolników.

                

MakiMaki arm&leg warmer powstały z inspiracji od takich tekko i kyahan.

Zrobione zostały jednak z elastycznego i przyjemnego materiału i są „tunelami” zwężonymi w jedną stronę, tak aby było je łatwo zakładać i dobrze przylegały do kończyn.

Dostępne są w rozmiarach M i L. Rozmiar M jest zwykle na ręce, ale też czasem na wąskie łydki, a rozmiar L – zwykle na nogi, choć czsem również na obszerne ręce.

Kiedy i jak można je nosić? Wszystko zależy od Ciebie, ale na przykład:

– przy pracy z komputerem – zakładaj na ręce, co może zapobiegać ścieraniu i zmniejszeniu zmęczenia rąk.

– przy pracy siedzącej – siedzenie przez długi czas powoduje pogorszenie krążenie krwi. Z pomocą leg warmer nogi nie będą tak opuchnięte czy zimne!

– przy spaniu – wiecie jak dobrze się śpi z leg warmer? Spróbujcie!

– gdy długo chodzisz lub stoisz – nogi się tak nie zmęczą!

– zimą zamiast rękawiczek – ocieplając nadgarstki arm warmer daje więcej ciepła niż myślisz. Nie będzie problemu z obsługiwaniem telefonu.

– latem noś arm warmer w torbie – przyda się przy nagłym ochłodzeniu lub w klimatyzowanym pomieszczeniu.

– przy uprawieniu sportu – zabezpiecza kończyny ciała przy gwałtownych ruchach

– na łące czy w lesie – kiedy jesteś w naturze będą naprawdę przydatne w każdej porze roku!

                        

MakiMaki arm&leg warmer dostępne są w różnych kolorach!

Są dwustronne, czyli mając jedną parę, możesz mieć 3 różne zestawienia kolorów! Dostosuj je do ubioru i swojego nastroju ❤️ 

https://makimaki.pl/kategoria-produktu/alwarmer/

 

 

 

Czemu haramaki? – związek ciepłego brzucha ze zdrowiem

Opublikowany przez

Haramaki to coś, to co zawija Twój brzuch, aby go utrzymać w cieple. Ale dlaczego mamy zawijać i utrzymywać brzuch ciepły?

W Japonii haramaki jest bardzo popularną częścią ubioru, wszyscy wiedzą co to jest i używają je dla utrzymania dobrego stanu zdrowia.

Po prostu wiedzą, że zgodnie z filozofią medycyny Wschodu utrzymanie w cieple centrum ciała jest podstawą zdrowia i wigoru.

W Japonii rodzice mówią dzieciom: ”trzeba schować pępek (czyli brzuszek), inaczej Pan Bóg Błyskawic go ci zabierze!”

Wtedy często dzieci się śmieją, ale są trochę wystraszone, bo czują, że tak może się stać!

W tym powiedzeniu została jednak wyrażona mądrość pokoleń trzeba uważać, żeby nie ochłodzić brzucha, gdy na przykład nagle spadnie temperatura po burzy lub gdy podczas letnich upalnych nocy śpimy bez kołdry i goły brzuszek jest na wierzchu.

Rodzice mówią więc dzieciom: ”Noście haramaki!”  szczególnie przed spaniem.

Fujinraijin-tawaraya 

Bóg Błyskawic (Raijin) z  obrazu Tawaraya Sotatsu „Fujin Raijin zu” , XVII w.

A kiedy brzuch się schłodzi, co może stać się z naszym ciałem?

Wychłodzenie brzucha oznacza, że również wychłodzone są narządy wewnętrzne i mają wtedy obniżoną funkcjonalność.

Osłabiają się wtedy procesy przemiany materii i obniża się obieg krwi w istotnych narządach wewnętrznych.

Jako rezultat świeża krew, nosząca tlen, składniki ożywcze i przeciwciała, nie może dobrze krążyć, a we krwi pozostają wyprodukowane toksyny.

Kiedy natomiast brzuch jest prawidłowo ogrzany, krew krąży w narządach wewnętrznych we właściwy sposób, a toksyny nie zostają w ciele.

W jelitach znajduje się wiele komórek immunologicznych, więc system odpornościowy się wzmacnia, co zapobiega powstaniu chorób.

Czytaj dalej →

Co to jest Azma?

Opublikowany przez

AZMA = torba inspirowana japońską kulturą ”zawijania”

  

Kiedyś Japończycy w ogóle nie mieli takich toreb jak w Europie. Używali kwadratowego kawałka tkaniny zwanej furoshiki, w którą zawijali noszone rzeczy.

(Ukiyo-e: Torii Kiyonaga 1752-1815)

W erze Edo (1603-1868), po spotkaniu z kulturą europejską, nastąpił proces jej adaptacji na gruncie japońskim.

Zainspirowani europejskimi torbami, Japończycy stworzyli własną torbę, zszywając chustę furoshiki albo tenugui (tradycyjny ręcznik bawełniany), i nazwali ją trójkątnym workiem lub workiem Azuma.

Azuma 東 oznacza ”wschód” i dalej ”wschodnią stolicę”, czyli Edo – dzisiejsze Tokio 東京, które położone jest na wschód od dotychczasowej stolicy, Kyoto.

Zatem worek Azuma dla Japończyków tamtego okresu kojarzył się ze stylem miejskim, czymś nowym i modnym.

Worek Azuma był torbą, która ma w sobie cechy chusty furoshiki.

Do niedawna Japończycy myśleli, że furoshiki to staroświecka i niepraktyczna rzecz.

Rzeczywiście ”zawijanie” rzeczy zajmuje czas i miejsce w porównaniu do ”wkładania” rzeczy do torby.

Ale prosta, niedokończona forma i elastyczność tej chusty dają wiele możliwości użytkowania: furoshiki zmienia formę w zależności od przedmiotu w środku oraz znika, czyli składa się do małej formy, kiedy się jej nie używa.

Furoshiki przedstawia japońską kulturę ”zawijania”, miękkie i elastyczne podejście do przedmiotu i świata oraz minimalizm, który prowadzi nas do ekologicznego sposobu życia i prawdziwego bogactwa, apelując ”mniej znaczy więcej”.

Czytaj dalej →

Wiadomości MakiMaki

Dołącz do odbiorców